Dlaczego interdyscyplinarność skraca projekty

Klasyczny projekt wygląda jak sztafeta. Handlowiec spisuje, czego chce klient. Analityk przekłada to na wymagania. Projektant rysuje ekrany. Programista je koduje. Przy każdym przekazaniu coś się gubi, coś zostaje zrozumiane inaczej, a coś trzeba cofnąć o krok.

Wartość leży między dziedzinami

Nie uważam, że jedna osoba powinna umieć wszystko. Ale kiedy mam wgląd jednocześnie w kod, biznes, produkt i design, potrafię zadać właściwe pytanie w momencie, gdy jest jeszcze tanie. Czy ta funkcja jest dla klienta naprawdę ważna, czy tylko dobrze brzmi na spotkaniu? Czy da się spełnić wymaganie prościej, jeśli trochę nagniemy proces? Ile będzie kosztować utrzymanie, a nie tylko budowa?

Mniej przekazań, krótszy projekt

W projektach, w których decyzje o produkcie, technologii i sprzedaży zapadają w jednym miejscu, wszystko się skraca. Znikają spotkania, na których tylko tłumaczy się między językami poszczególnych dziedzin. Prototyp powstaje od razu z myślą o tym, jak będzie utrzymywany. A kiedy pojawi się problem, nie musi wędrować przez trzy osoby, zanim trafi do kogoś, kto potrafi go rozwiązać.

AI wzmacnia interdyscyplinarność

Kiedyś przyjmowało się, że osoba o szerokim profilu będzie w każdej dziedzinie wolniejsza od specjalisty. AI tę różnicę zmniejsza. Pomoże w researchu w obszarze, który znam słabiej, ze szkieletem kodu albo z pierwszą wersją tekstu. Nadal jednak potrzebuje kogoś, kto wie, jak ma wyglądać wynik i jak wpasowuje się w resztę firmy. A tym kimś jest właśnie człowiek, który patrzy ponad granicami dziedzin.

Co to oznacza w praktyce

• Mniejszy zespół, który szybko podejmuje decyzje.
• Prototyp, który od razu uwzględnia utrzymanie i koszty.
• Mniej dokumentów, które służą tylko do przekazywania pracy.

Interdyscyplinarność nie polega na tym, żeby umieć wszystko. Polega na tym, żeby informacja nie gubiła się po drodze.